عبد اللّه بن بشّار رضيع حضرت سيد الشهداء عليه السّلام چنين گفته : « و خروج شروسى از بلاد اروميّه به سمت آذربايجان كه او را تبريز مىنامند و از آن‌جا اراده كند وراى رى ( مانند ابن مهزيار تا : كبير ساقط شود ) سپس گفته : پس منتظر باشيد خروج او را به زوراء و آن بغداد است و آن ارض شوم و ملعون است ، لشكرى بالغ بر صد و سى هزار براى تسخير بغداد بفرستد و تا سه روز بر جسر بغداد جنگ كند چنان‌كه هفتاد هزار از طرفين بر روى جسر كشته شود به طورى كه آب دجله از خون رنگين و از اجسام متعفن گردد و دوازده هزار باكره را بكارت بردارند ! » « 1 » بالجمله اين‌ها امورى است كه راجع به بنى العباس و انقراض ايشان است و غير اين نيز بسيار است كه إخبار از احوال ايشان و اختلاف ما بين ايشان و ضعف و انكسارشان نموده ، الّا اين‌كه اين چند امر شبهه‌انداز است لهذا به آن‌ها اشارت شد . بلى اگر بر وجه بعيد احتمال داده شود كه از امارات قيام است يا احتمال تجدد شبه اين حوادث داده شود ، پس از حوادث قريبه خواهد بود كه بعدا ذكر مىشود . 19 - ذكر سه حادثه مبهم و مجمل اول : ستارهء دنباله‌دار است كه معلوم نيست به چه كيفيت است و آيا از علامات قيام است يا از علامات فرج از بنى عباس ؟ و ستارهء دنباله‌دار هم بسيار بوده و واقع شده است . از امير المؤمنين عليه السّلام روايت است كه فرمود : « براى خروج قائم عليه السّلام ده علامت است : اول آن ستارهء دنباله‌دار « و تقارب من الحادى » ( الحاوى خ ، المجارى خ ) و مراد به‌طور تحقيق معلوم نيست . سپس فرمود : « در ظهور اين ستاره هرج و مرج خواهد شد » و سپس فرمود : « از علامت تا علامت ديگر فاصله‌هاست » . « 2 » پس ظاهر است كه از علامات متصل به قيام نيست . و در « ملاحم و فتن » از امير المؤمنين عليه السّلام روايت فرمود : « زمين بغداد دو مرتبه بلا

--> ( 1 ) - الزام الناصب 1 / 67 . ( 2 ) - بحار 52 / 268 ح 55 .